گیلان امروز، رقیه ابراهیم زاده اصلی- به منظور آماده سازی استان در سال ۲۰۲۰ با استفاده از ظرفیت دستگاه های اجرایی استان، نهادهای اجتماعی و تشکل های گردشگری در طرح پیشنهادی "سال ۲۰۲۰ سال دیدار از استان گیلان" جلسه ای روز پنج شنبه ۱۳ دی ماه با حضور رییس انجمن دوستی ایران و سوییس آقای ویتال بورگر در سالن اجتماعات سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان گیلان برگزار شد. در ادامه گزارشی از این نشست را بخوانید.

همت همگانی برای ترویج گردشگری
خانم تنهایی، مدیر مرکز آموزش و پژوهش‌های توسعه و آینده‌نگری سازمان مدیریت و برنامه ریزی گیلان با اشاره به این که این یک جلسه مقدماتی جهت بررسی ظرفیت ها است گفت: برای ترویج توریسم روستایی هیچ کاری در گیلان نشده، آیا می توان این کار را با کمک همه دستگاه های اجرایی استان و سمن ها بهتر انجام داد.

گیلان منطقه ای بی نظیر برای گردشگری
ویتال بورگر، رییس انجمن دوستی ایران و سوییس با بیان این که گیلان جای متفاوتی نسبت به دیگر جاهای ایران است و تشابه زیادی بین گیلان و مازندران وجود دارد، گفت: برایم خیلی جالب است که اینجا هر ۵۰ متر می توان یک رستوران پیدا کرد و جالب است که به جای لیوان کاغذی در خیلی از این رستوران ها و کافه ها از لیوان شیشه ای استفاده می شود. وی ادامه داد: گیلان منبع خوب و بزرگی برای فرهنگ است و به نظرم در ایران شهری مثل رشت نیست. ساختمان ها و همچنین کوه های گیلان، تالش و ماسوله جای متفاوت تری هستند. و من پتانسیل زیادی را در گیلان برای رسیدن به اهداف ایده ۲۰۲۰ می بینم. و اگر روی ظرفیت های توریستی استان حساب کنید باید بگویم این ظرفیت ها بیشمار است.وی در ادامه به برنج با کیفیت گیلان و ارقام مختلف برنج در استان به عنوان یکی از آن ظرفیت ها اشاره کرد و گفت: من افتخار می کنم که توانستم گیلان را ببینم و با گیلانی های خوب و صادق و البته کله ماهی خور بیشتر آشنا شوم.بورگر با اشاره به بروشوری که انجمن دوستی سوییس و ایران در مورد ایران تهیه کرده گفت: امیدوارم بزودی بتوانیم چنین بروشوری برای گیلان آماده کنیم.
خرید خانه دوم ممنوع
وی همچنین با اشاره به این که چیزی که رسانه های خارجی در مورد ایران می گویند قطعا درست نیست در مورد بعضی از نکات ارایه شده در این نشست هم گفت: به نظرم یک مشکلی که در گیلان هست این است که پول در تهران است و آن ها در گیلان ویلا می خرند و یک بار در ماه یا سال استفاده می کنند و زمین های کشاورزی آسیب می بیند. در حالی که در سوییس قانونی هست که بر اساس آن این کار ممنوع می شود و کسی حق ندارد خانه دومی برای خودش بخرد. از سوی دیگر به نظر من یک خانه نیاز دارد که در آن زندگی جاری باشد.
پوشیدن لباس محلی با افتخار
وی با اشاره به کار ارزشمند خانمی که با لباس محلی در این نشست حاضر شده بود گفت: من فقط یک آرزو برای گیلان دارم و آن این که در سال ۲۰۲۰ یک خانم با لباس محلی منطقه خودش، مثلا لباس محلی تالشی در خیابان های تهران راه برود. به نظرم هر یک از ما از هر منطقه ای که هستیم باید به آن افتخار کنیم، شما گیلانی هستید، تالشی هستید، رشتی هستید به شهر و دیارتان افتخار کنید.

سال ۲۰۲۰ سال دیدار از استان گیلان
خانم نصیری پور از سازمان برنامه و بودجه کشور نیز با اشاره به زمان ارایه این ایده و استقبال دکتر نوبخت رییس سازمان برنامه و بودجه و معاون رییس جمهور و دکتر رمضانپور گفت: به عنوان یک ایرانی و هماهنگ کننده این برنامه در سازمان برنامه و بودجه می گویم شرط موفقیت پروژه ۲۰۲۰ همکاری جدی ۱۳نماینده گیلان، ۱۴ فرماندار، ۸۲ شهردار، ۴۲ بخشدار، ۱۸۰۰ دهدار و مردم گیلان است. و حال سوال این است که پس از گذشت یک سال از موعد تفاهم نامه در مورد این ایده و پروژه چه کاری انجام شده است؟
عدم پاسخگویی برخی از مدیران
وی در بخشی دیگر از صحبت های خود با ابراز گله مندی از عدم جواب تلفن و یا نامه از سوی برخی مدیران گفت: من به عنوان نماینده این موضوع در سازمان، پیگیر جدی موضوع هستم ولی گاه با مشکلاتی حتی در جواب گرفتن یک نامه و تلفن روبرو می شوم و از استان هیچ پاسخی را نمی بینم.


عقب افتادگی نفتی
دکتر مرتضی طالع ماسوله از دانش‌آموختگان دکترای مدیریت توسعه با گرایش روابط بین الملل از دانشگاه ژنو سوییس نیز در بخشی دیگر از این نشست با نگاهی تاریخی به وضعیت ایران و گیلان سعی کرد مسایل مربوط به عقب افتادگی گردشگری را از زاویه تاریخی مورد بحث و بررسی قرار دهد.وی گفت: از زمانی که نفت استخراج شد متاسفانه سیاهی نفت بیشتر ما را گرفت و طلای طلایی رنگش برای غرب بود. به عبارت دیگر نفت پدیده سیاهی بود در زندگی ما ایرانیان و ۱۲۵ سال گریبانگیر یک پدیده سیاه و شومی بودیم و به خاطر آن مشکلات عدیده ای در اقتصاد، فرهنگ، تجارت، کشاورزی و غیره داشته ایم. به بیان دیگر ۱۲۵ سال مدیران ما نفتی بوده اند نه مدیران کیفی!
کاهش ضعف ذهنی در حوزه گردشگری
دکتر طالع ادامه داد: موضوع "دیدار از گیلان در سال ۲۰۲۰" را در شهریور سال گذشته در برنامه هفته فرهنگی رشت که در برج میلاد برگزار شد ارایه دادیم که با پیگیری آقای دکتر نوبخت و آقای دکتر رمضانپور معاون ایشان و با تلاش و پیگیری سرکار خانم نصیری پور از کارشناسان توانمند سازمان برنامه و بودجه کشور دنبال شد. و اگر حمایت آقای دکتر کیوان محمدی رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی گیلان و همت بالای سرکار خانم تنهایی نبود به اینجا نمی رسیدیم. من ۲۲ سال در زمینه مباحث گردشگری تجربه دارم و ضعف های صنعت گردشگری را میدانم اما اول باید ضعف های ذهنی مان را در حوزه گردشگری کاهش بدهیم.
در حسرت توسعه گردشگری
وی که از بنیانگذاران سازمان ایرانگردی و جهانگردی در کشور بوده با اشاره به سال های بیکاری خود در دوره های قبل گفت: در آن زمان که وقت بیشتری داشتم تعریفی را شروع کردم با عنوان "در حسرت توسعه گردشگری" که در مجموع ۴۴۴ صفحه آسیب شناسی در رابطه با توسعه گردشگری در ایران در آن ارایه شده است.
توسعه یافتگی بیشتر در قدیم
دکتر طالع با تاکید بر این که در استان گیلان برای توسعه باید برگردیم تاریخ گذشته خودمان را نگاه کنیم گفت: پدران ما با آن که بیسواد بودند اما در زمان خودشان خردمندانه استان را توسعه دادند. مثلا تولید چای را آن موقع به ۷۰ هزار تن رسانده بودند ولی ما که سواد دار شدیم و با این همه دستگاه های اجرایی عریض و طویل که با پول نفت هم می چرخند تولید چای را به ۲۴ هزار تن رساندیم!! حال ما توسعه یافته هستیم یا پدرانمان توسعه یافته بوده اند؟
ارایه ایده، اقدام مسئولین و همکاری مردم
وی در بخشی دیگر از صحبت های خود گفت: ما با تحریم امریکا مشکلی نداریم ولی با این که مغزمان را تحریم کرده اند مشکل داریم. من نمی خواهم برای گیلان فقط یک واژه اتفاق بیفتد و این موضوع در حد یک حرف و شعار باشد. من یک ایده دادم حال مسئولین باید این ایده را بال و پر بدهند، البته اگر اراده دارند و اگر در این موضوع جدی هستند. چون به اعتقاد صاحبنظران برای انجام چنین اقداماتی سه بخش مهم است ارایه ایده، اقدام مسئولین و همراهی مردم. ما با این همه ظرفیت های بالقوه چرا باید دومین استان فقیر کشور باشیم؟! چرا باید سومین استان تحت پوشش کمیته امداد باشیم؟! گویا امروزه روز دولت هنوز به این نتیجه نرسیده که در چنین موقعیتی باید از ابزار گردشگری درست استفاده بکند. وی تصریح کرد: برای موفقیت در این بخش باید به نکاتی از جمله شناخت، شراکت و شتاب توجه ویژه ای داشته باشیم. و برای تحقق ایده ۲۰۲۰ برنامه هایی تدوین شده که ارایه می کنم و امیدوارم همکاری لازم هم انجام شود.
منابع نگری به جای موانع نگری
وی با بیان این که بسیاری از مشکلات ما در کشورهای دیگر از جمله در سویس هم بوده گفت: منتهی استراتژی سوییس منابع نگری به جای موانع نگری است. و من از همه کسانی که علاقمندند در این راستا گامی بردارند دعوت می کنم، هر طرح و نظر و انتقادی که در این مورد هست بگویید ولی لطفا موانع نگری نکنید و کل پروژه را زیر سوال نبرید. انشاالله خانم تنهایی نیز دبیرخانه ۲۰۲۰ را به زودی راه اندازی کنند تا از این فرصت استفاده شود و افراد برای بهتر شدن کار ایده بدهند و ایده ها هر چه که باشد توسط کارشناسان بررسی شود.

در حاشیه
دعوتنامه حضور در این جلسه غروب چهارشنبه به دستم رسید. من هم علاقمند شدم برای حضور در این جلسه حداقل سلام و علیک و چند جمله کوتاه به زبان سوییسی یاد بگیرم تا در صورت نیاز خودی نشان دهم و بگویم مثلا ما هم بله! اما از شما چه پنهان به اشتباه به جای یادگرفتن چند کلمه سوییسی، چند کلمه و جمله سوئدی یاد گرفتم، بعد متوجه شدم که اصلا آقای بورگر سوییسی هستند نه سوئدی.و اما ساعت حدود ۱۰صبح روز پنج شنبه رسیدنم به سازمان مدیریت همزمان شد با رسیدن مهمان عزیز یعنی آقای ویتال بورگر رییس انجمن دوستی ایران و سوییس و آقای دکتر طالع، سرتان را درد نیاورم نشان به آن نشان که من به اتفاق دو خانم دیگر وارد آسانسور شدیم همان موقع مهمانان هم رسیدند و برای این که کمی دیر شده بود تعارف کردیم که آن ها هم به سفر آسانسوری ما بپیوندند، بلاخره هر چه باشد گردشگری را باید از همین جاها شروع کرد دیگر. خلاصه با علم بر این که می دانستیم قطعا آسانسور ظرفیت چهار تا پنج نفر را دارد، هفت نفر سوار آسانسور شدیم. و من دیدم برای این که خودی نشان دهم بهترین فرصت است، حداقل یک سلام و خوشامد به زبان سوئدی به جای زبان سوییسی هم بد نبود! (کاچی به از هیچی) نظر شما چیست؟ از سوی دیگر متوجه شدم آقای بورگر هم خوشرو هستند و هم خودشان تا حدی زبان فارسی بلدند. به همین خاطر خطاب به دکتر طالع گفتم که به ایشان بگویند من دیشب کلی سعی کردم سویدی یاد بگیرم بعد فهمیدم ایشان سوییسی هستند و به زبان آلمانی صحبت می کنند. در همین حین که دکتر حرفم را برای ویتال ترجمه می کردند من هم خطاب به ایشان گفتم "هی، ول کامن" اما از شما چه پنهان اظهار فضل کردن من همانا و گیر کردن آسانسور بین طبقات همان! خودتان هم که بهتر می دانید در چنین مواقعی که آدم در آسانسور گیر می کند همه دگمه ها را با هم می فشارد! بیچاره آسانسور نمی فهمد باید برود پایین،بیاید بالا، برود پارکینگ، در را باز کند، در را ببند و خدایی مغز پردازشگر آسانسور هنگ می کند! البته جای نگرانی نبود چون می دانستیم همکاران محترم سازمان پشت در با دیلم منتظر هستند!! اما از شما چه پنهان من بیشتر از خفگی نگران واژه های سوئدیم بودم که در فضای آسانسور معلق مانده بودند!و اما از این حرف ها که بگذریم گویا این مهمانان عزیز گیر کرده در آسانسور، بیست دقیقه تاخیر هم داشتند که خوب چیز جالبی نبود چون داشتن نظم برای موفقیت در هر کاری حرف اول را می زند. ولی بهترین فرصت بود که این تاخیر بیست دقیقه ای را به پای گیر کردن چند دقیقه ای آسانسور بیندازیم و ما هم همین کار را کردیم!و اما یک نکته دیگر را هم باید به عرض برسانم و آن هم این که من به عنوان یک شهروند خبرنگار حرکت در راستای ۲۰۲۰ و توسعه فرهنگ گردشگری را آغاز و با افتخار و غرور و شادی حیاط گیلان امروز را امروز جارو کردم تا اولین گام در ترویج گردشگری که خوشرویی و تمیزی و مرتب بودن است را فراتر از واژه، در عمل معنا کنم. مطمن باشید اثر گذاری این کار کوچک خیلی بیشتر از توسعه گردشگری از این اتاق به آن اتاق است...