گیلان امروز- بازیگر فیلم «خانه دوست کجاست» عباس کیارستمی از استاندار گیلان و شهردار رستم‌آباد تقاضا کرد که کوچه یا خیابانی در این شهر به نام عباس کیارستمی ثبت شود.

به گزارش اختصاصی گیلان امروز، بابک احمدپور، بازیگر فیلم «خانه دوست کجاست» با بیان اینکه کیارستمی نقش بسزایی در شناساندن رستم‌آباد به دنیا داشت، گفت:«در پاریس چندین خیابان و حتی یک سینما به نام کیارستمی ثبت شده است، درحالیکه او برای فرانسوی‌ها کاری انجام نداده بود بلکه ما را به آنها معرفی کرد. اما شهردار رستم آباد و فرماندار رودبار هرگز حاضر نشدند یک یادمان کوچک در کوکر یا رستم‌آباد به یاد کیارستمی اختصاص دهند یا کوچه و گذری را به نام او بزنند».

او با بیان اینکه کیارستمی پدر سینمایی من بود، ادامه داد:« او نقش بسزایی برای شناساندن فرهنگ سرزمین و زندگی مردم من در رستم‌آباد به آنسوی مرزها داشت. اما متاسفانه در پاریس و آنسوی مرزها چندین کوچه و خیابان و حتی یک سینما به نام کیارستمی ثبت شده است اما چرا نباید کوچه‌ یا خیابانی در زادگاه من به نام کیارستمی ثبت شود؟».

او به کتاب تازه‌ای که در مورد زندگی و کار کیارستمی نگاشته اشاره کرد و گفت:«کتابی که هم اکنون زیر چاپ است، خاطرات سه دهه زندگی و کار احمدپورها در سینمای کیارستمی نام دارد. این کتاب به خاطرات من از سال 65 تا لحظه فوت او مربوط می‌شود. از لحظاتی که کنار او بودم، آشنایی، پشت صحنه‌ی فیلم‌ها، در زندگی شخصی و غیره».

احمدپور با بیان اینکه قصد دارد سه‌گانه کوکر کیارستمی را بازسازی کند، افزود:«بعد از فوت آقای کیارستمی، ایده‌ بازسازی سه گانه کوکر به ذهنم رسید. دلم می‌خواهد به یاد کیارستمی، سه گانه کوکر را بازسازی کنم و در این فیلم با تمام عوامل و افرادی که در پشت صحنه فیلم حضور داشتند و بازماندگان زلزله رودبار که آن روزها کیارستمی را در ساخت این سه فیلم همراهی کردند صحبت کنم. ایده من این است که در فیلم زندگی و دیگر هیچ، کیارستمی به دنبال ما می‌گشت و ما در این فیلم قصد داریم به دنبال کیارستمی بگردیم. امیدوارم یک تهیه کننده خوبی پیدا شود تا بتوانیم آن را بسازیم».

او با اشاره به فیلم «زندگی و دیگر هیچ» که درباره رودبار پس از زلزله است، گفت:« کیارستمی در شب زلزله پاریس بود. همان شب کابوس می‌بیند که زلزله آمده است. وقتی خبر زلزله رودبار را شنید، سریع به تهران آمد. من و احمد تهران بودیم. ما در یک برنامه‌ی رادیویی، مصاحبه داشتیم و برای همین پنجشنبه بعدازظهر به سمت تهران راه افتادیم که همان شب زلزله آمد. آقای کیارستمی نمی‌دانست که ما تهران هستیم. از آنجایی که او سه ماه در کوکر بود و فیلم ساخته بود، به نوعی نسبت به مردم آنجا دلبستگی و احساس مسئولیت داشت. وقتی در پاریس خبر زلزله را شنید، خیلی سریع به تهران برگشت و برای پیدا کردن ما راهی رودبار شد. خودش می‌گفت، آن شب دلم طاقت نیاورد و تصمیم گرفتم خیلی سریع به ایران برگردم و بروم ببینم بچه‌ها کجا هستند و چه می‌کنند».

او افزود:«او راه می‌افتد و به رودبار می‌آید اما نمی‌تواند ما را پیدا کند. اما مردم به او می‌گویند که بچه‌ها تهران هستند؛ به همین دلیل به تهران برمی‌گردد. بعد از 6 ماه این ایده به ذهنش می‌رسد و به من می‌گوید، چقدر خوب است آن روزی که من به دنبال شما آمدم رودبار را فیلم کنیم. کیارستمی آدم باهوشی بود. و تجربه‌ای که در آن سفر داشت و در جستجوی ما بود را شاخ و بال داد و با کمی تغییرات این فیلم را ساخت».

احمدپور در پایان تصریح کرد:« من از آقای شهردار و از جناب استاندار درخواست دارم که با کمترین کار، این دین را نسبت به کیارستمی ادا کنند. کیارستمی در رستم‌آباد زحمت بسیاری کشید و حتی در زمان زلزله کنار مردم ایستاد و بزرگ‌ترین فاجعه انسانی در تاریخ کشور را به تصور کشید و به دنیا نشان داد. این حداقل‌ کاری است که می‌شود برای پاسداشت این نخبه فرهنگی در رستم‌آباد انجام داد. به همین دلیل از آقای شهردار و استاندار تقاضا دارم که حداقل یک خیابان یا کوچه را در رستم‌آباد یا کوکر به نام کیارستمی ثبت کنند».