شکست در برنامههای مهار کرونا، عامل ایجاد التهاب روانی در جامعه آزمون و خطا، کنترل اپیدمی را به تاخیر میاندازد
گیلان امروز- عضو کمیته اپیدمیولوژی ستاد مقابله با کرونا تاکید کرد: عدم برنامهریزی صحیح قبل از اعمال هر مداخله باعث آزمون و خطاهای مکرر میشود و این آزمون و خطاها کنترل اپیدمی را به تاخیر و تعویق میاندازد.
دکتر حمید سوری متخصص اپیدمیولوژی در گفت وگو با ایسنا با بیان اینکه عدم برنامهریزی صحیح قبل از اعمال هر مداخله باعث آزمون و خطاهای مکرر میشود، گفت: این آزمون و خطاها نه تنها کنترل اپیدمی را به تاخیر و تعویق میاندازد، بلکه از اعتماد عمومی کاسته و باعث میشود به جای صرف انرژی و ظرفیتها در کارهای اثرگذارتر، انرژی و منابع موجود هدر رفته و حیف شود.
سوری با اشاره به تجارب موفق کشورهای مختلف در اعمال مداخلات کنترلی، اظهار کرد: الزاما نمیتوان هر مداخله موفق در دنیا را کپی کرده و در داخل کشور اجرایی کرد، چراکه شرایط زمانی و مکانی کشورها متفاوت بوده و در نتیجه مداخله تاثیرگذار است، مثلا نمیتوان حتی مداخله موفق ۶ ماه گذشته کره جنوبی را مجددا در همان کشور تکرار کرد، چراکه شرایط زمانی و اپیدمیولوژیک بیماری تغییر کرده و نتیجه قبلی محقق نمیشود.
این اپیدمیولوژیست با تاکید بر اینکه هر مداخلهای باید در واحد زمان، مکان و ویژگیهای بومی خود آن منطقه به کار گرفته شود، درمورد طرح “لاک دان”، توضیح داد: زمانیکه از طرح لاک دان یا قفل کردن دوهفتهای یک شهر و منطقه صحبت میشود، پیش از هر چیز باید مقدمات آن را فراهم کرده، دقیقا بدانیم هدف اصلی از اجرای طرح چه بوده و آیا لاک دان میتواند به تحقق آن کمک کند.
وی ادامه داد: اگر هدف اصلی از تعطیلی شهرها برای حداقل دو هفته یعنی طول دوره اپیدمی، صرفا استراحت دادن به کادر پزشکی و بیمارستانها باشد، اگرچه ممکن است موثر باشد ولی راههای ارزانتر و به صرفهتر دیگری برای این منظور وجود دارد، به عنوان مثال میتوان از روش روتیشن یا گردش کاری و یا سایر مداخلات اثرگذارتر در سیستم درمان استفاده کرد. بنابراین باید پیش از اقدام به این سوال پاسخ دهیم که با توجه به اهداف تدوین شده، آیا لاک دان تنها راهکار دستیابی به آن است یا خیر؟ آیا میتوان جایگزینهای بهتری داشت؟
این عضو کمیته اپیدمیولوژی ستاد کرونای تهران با تاکید بر اینکه پیش و حین اجرای مداخله باید آمادگی لازم برای پذیرش و باور آن در سطح جامعه ایجاد شود، گفت: این آماده سازی تنها خاص مردم نبوده و سیاستگذاران و مجریان سیاستها نیز باید آمادگی لازم را داشته باشند، همچنین سیاستها و برنامههای بعد از اتمام لاک دان هم باید تدوین و مشخص شود، آیا قرار است هر کاری قبلا میکردیم بعد از این دو هفته نیز ادامه داشته باشد؟ چرا فکر میکنیم این وقفه دو هفتهای میتواند کارها را تسهیل و تسریع کند؟
این استاد دانشگاه با بیان اینکه لاک دان عمدتا به ما زمان و فرصت میدهد، عنوان کرد: پیش از اجرا باید دقیقا برنامههای این دو هفته را تدوین و تبیین کنیم، در غیر اینصورت هم هزینه زیادی به جامعه تحمیل شده و هم مقاومتهای مزمن در سطح جامعه تشدید میشود، به عبارت دیگر لاک دان تنها به شرطی میتواند به عنوان یک اقدام موثر مورد توجه قرار بگیرد که ملزومات و مقدمات آن رعایت شود. ممکن است مردم بتوانند در یک تعطیلی دوهفتهای هزینه و دخل و خرج خود را تنظیم کنند و یا طی این مدت از گروههای آسیبپذیر حمایت شود، ولی آیا میتوان این طرح (لاک دان) را مجددا تکرار کرد؟
وی آزمون و خطاهای مکرر و شکست مداوم برنامههای کنترل اپیدمی را عامل ایجاد التهاب روانی و اجتماعی در جامعه دانست و گفت: این التهاب به هیچ عنوان به نفع جامعه نبوده و حتی میتواند به افسارگسیختگی اپیدمی منجر شود؛ کما اینکه این روزها شاهد انتقادهای مردمی علیه محدودیتهای کرونایی در برخی کشورها علیرغم حمایتهای دولتی هستیم.