درددل رانندگان حمل و نقل عمومی
هشتاد و هفت روز از جنگ گذشته بود. طی این مدت بندر خرمشهر توسط دشمن بعثی تا دندان مسلح غارت شده بود. آبادان نیز در محاصره بود و هرلحظه بیم آن میرفت که بندر ماهشهر و بندر امام خمینی (ره) که یکی از مهمترین بنادر تجاری ایران در آن زمان بودند به سرنوشتی همچون خرمشهر دچار شوند. در چنین شرایطی حجم انبوهی از کالاهای وارداتی در این بنادر انبار شده بود و کسی جرات تخلیه این کالاها را از این بنادر نداشت و میرفت که کشور با بحران کمبود کالا روبهرو شود. اما ناگهان امام خمینی (ره) در یک فرمان تاریخی دستور تخلیه بنادر را در روز 26 آذر 1359 صادر کرد. بنادری که از زمین و هوا و دریا در زیر آتش دشمن بود و حتی نظامیان نیز جرات تخلیه این کالاها را از بنادر نداشتند. با فرمان امام رانندگان فریاد به ندای رهبر کبیر انقلاب لبیک گفتند. دریادلانی که با جان و مال خود به استقبال خطر رفتند و در زیر آتش و بمبهای هواپیماهایدشمن آنچنان کالاها را از بنادر تخلیه کردند که انگار هرگز هیچ کالایی در این بنادر وجود نداشت.
اکنون حدود 36 سال از آن فرمان تاریخی و آن از خودگذشتگی رانندگان میگذرد و شاید بدون توجه به آن فداکاری بزرگ هرساله همایشی به همت سازمان راهداری و حمل و نقل برای تقدیر از رانندگان برگزار میشود و همه رسانهها از جمله صدا و سیما این مراسم را با همه کمی و کاستی به مردم منعکس میکنند. اما صد افسوس که چهره این سکانداران توسعه کشور خواسته یا ناخواسته باز هم مخدوش ترسیم میشود. چهرههایی که آنها را شبیه به فیلمهای لمپن فارسی قدیمی با یقه باز و موی سر فرفری و دستمال یزدی به دور گردن و ادبیات کوچه بازاری نشان میدهند. این عده انگار فراموش کردهاند که این قشر زحمتکش و مظلوم در هشت سال دفاع مقدس پابهپای رزمندگان در خطوط اول جنگ بودهاند و رزمندگان را از این منطقه عملیاتی به آن منطقه عملیاتی جابهجا میکردند امروز آنها لمپن شدهاند اما عدهای که بیتالمال را غارت و پولهای ملت را اختلاس میکنند مدعی خدمت هستند!
اما همکار عزیزم راننده زحمتکش ناراحت نباش اگر نگاه بعضی از ماموران به ما نگاه مجرمانه است و حتی سرباز وظیفهای میتواند ما را از کارکردن محروم کند و یا اینکه بچههایمان حتی ما را به خوبی نمیشناسند و بیمهها حقوق ما را رعایت نمیکنند و اگر یک روز کار نکنیم خبری از یک لقمه نان در سفرههایمان نیست و یا شهریه مدرسه یا دانشگاه بچههایمان را نداریم و یا اینکه قانون ما را حمایت نمیکند اما ما باید به خود ببالیم که به فرمان امام راحلمان در 26 آذر 1359 لبیک گفتیم و کشور را از بحران و بیغذایی نجات دادیم.
همکار عزیزم ناراحت نباش اگر یک روز در برف و بوران بمانی یا ماشینات خراب شود و باید جریمه یک روز تاخیر به تامین اجتماعی را دو برابر پرداخت کنی و یا اینکه پول آزمایش و هزینه پزشکی کارت سلامت شامل بیمه نمیشود و یا اینکه هیچ رابطه کارگر و کارفرمایی نداری و نه از بیمه بیکاری و نه حق سنوات خبری هست و حق اعتراض هم نداری و یا اینکه شغل تو جزو مشاغل سخت و زیانآور نیست اما همینکه به تو بگویند شاهرگ حیاتی اقتصادی کشور هستی به خودت افتخار کن و باز هم در 26 آذر و هفته حمل و نقل لوح تقدیر را از مسوولان بگیر و اعتراض نکن چون تو همیشه مظلوم و محروم هستی