بخش اجتماعی-همه ما به خوبی از ضررهای مواد مخدر آگاهی داریم و می دانیم که نباید تحت هیچ شرایطی حتی به آن ها فکر کنیم. این مواد می توانند زندگی هر کسی را به نابودی کشانده و علاوه بر ایجاد مسائل روحی، مشکلات جسمی جبران ناپذیری به وجود بیاورند. مواد مخدر زیادی با اسامی مختلف وجود دارد، اما این روزها بیشتر از شیشه صحبت می شود.

مت آمفتامین یا همان شیشه از جمله مواد مخدر صنعتی است که چند سالی از ورود آن به بازار می گذرد و بسیاری را به کام مرگ کشانده است. این ماده روانگردان و محرک، روی مکانیسم های مغز به صروت مستقیم تاثیر گذاشته و در فرد شادی و هیجان ایجاد می کند. علی رغم آنکه تا به حال بحث های زیادی درباره شیشه به میان آمده، اما نکاتی درباره این ماده وجود دارد که کمتر کسی از آن ها آگاه است.

مت آمفتامین در میان مصرف کنندگان با نام های شیشه، یخ و گچ نیز شناخته می شود. شیشه معمولا در حالت سفید، بدون بو، تلخ مزه و کریستالی مشاهده می گردد.

بر خلاف هروئین، کوکائین و ماریجوانا، شیشه در طبیعت یافت نمی شود و برای ساخت آن از مواد شیمیاییِ استفاده می گردد.

شیشه در سال ۱۸۸۷هنگامی که دانشمندان در حال جدا کردن افدرین از بوته افدرا بودند، اختراع شد. دانشمندان در سال ۱۹۱۹میلادی مت آمفتامین را با استفاده از ترکیب افدرین، فسفر قرمز و یُد تولید کردند.

بر خلاف موادی مانند هروئین و کوکائین، شیشه ماده ای سریعا اعتیاد آور نیست. این باور نادرست در میان مردم رواج یافته و بیشتر مصرف کنندگان تا مدتی به آن اعتیاد پیدا نمی کنند. راه های درمانی برای رهایی از اعتیاد به شیشه، مشابه با دیگر مواد مخدر است.

مت آمفتامین با توجه به نوع مصرف حالات ذهنی را تغییر می دهد. در صورت کشیدن و یا تزریق آن، شیشه نوعی فشار در مصرف کننده به وجود می آورد و فرد تا چند دقیقه در همین حالت باقی می ماند. در صورت استشمام و یا تزریق توسط سوزن، شوک شدیدی به فرد وارد خواهد شد.

شیشه معمولا با الگویی موسوم به «خوشگذرانی و سقوط» مورد سوء استفاده قرار می گیرد. برخی از مصرف کنندگان به قدری زیاده روی می کنند که در مدت چند روز مصرف پیاپی، نه چیزی می خورند و نه می خوابند.

احساسی که فرد از مصرف شیشه به دست می آورد، ناشی از رها شدن مقدار زیادی دوپامین در مغز است. بیشتر مواد مخدر همین مکانیسم را در بدن ایجاد می کنند و باعث می شوند احساس سرخوشی و لذت کاذب در مصرف کننده به وجود بیاید.

مدتی پس از اعتیاد و مصرف زیاد، فرد دچار افسردگی، خستگی و زود رنجی می شود. همچنین گزارش شده که پس از مصرف زیاد شیشه، فرد با مشکلات روانی رو به رو گشته و حتی احساس لذت نیز به وی دست نمی دهد و همین امر سبب می گردد که وی به مصرف بیشتر روی بیاورد.

در طول جنگ جهانی دوم، آدولف هیتلر بین سربازان خود مت آمفتامین توزیع می کرد تا روحیه آن ها را تقویت کرده و افراد را هوشیار نگه دارد.

آمفتامین به نوعی از خانواده مت آمفتامین است. این ماده تقریبا همان تاثیر را روی فرد می گذارد. جالب است بدانید که بدن ما در فرایند هضم نهایتا مت آمفتامین را به آمفتامین تبدیل می کند.

رفتار همراه با اضطراب، برانگیخته حرف زدن، عصبانیت، تحریک پذیری، افزایش فعالیت فیزیکی و عدم مصرف غذا و یا خوابیدن به مدت طولانی، از جمله نشانه های فرد مصرف کننده شیشه به شمار می روند. مردمک چشم گشاد و ضربان قلب بالا نیز باید مورد توجه قرار بگیرد.

مصرف شیشه باعث بروز عوارض مخربی روی مغز و بدن می شود که قابل جبران نیستند و ممکن است آسیب های جدی به شخص و اطرافیان وارد شود.

مصرف شیشه باعث تحریک قسمت لذت در مغز و ایجاد توهم می شود و چنان اثری از خود در مغز به جا می گذارد که فرد را به ادامه مصرف وادار می کند. بنابراین مصرف کنندگان تفننی مواد فقط یک قدم تا اعتیاد فاصله دارند. متامفتامین، همچنین بعنوان شیشه کریستال نیز نامیده می شود و محرک بسیار قوی است و به طور مستقیم بر روی سیستم عصبی مغز تاثیر می گذارد.

عوارض غیر قابل جبران شیشه بر بدن و عملکرد مغز

استفاده طولانی مدت از آن منجر به کاهش شدید IQ و باعث ایجاد حالات عجیب روحی و آسیب های غیر قابل برگشت به سلول های عصبی می شود.

مغز حاوی انتقال دهنده های عصبی یا مواد شیمیایی است که پیام ها را از مغز به بدن ارسال می کند.متامفتامین بر تعدادی از این فرستنده ها اثر می گذارد ، اما بیشترین اثر بر روی دوپامین یا انتقال دهنده های عصبی لذت بخش است.

استفاده طولانی مدت از مواد مخدر نه تنها بر بدن همچنین بر مغز نیز اثر منفی دارد، که برخی از آسیب ها ممکن است غیر قابل برگشت باشد.استفاده بیش از حد از متامفتامین می تواند به شدت باعث آسیب رسیدن به نورون های دوپامین و سروتونین که بر چگونگی احساس و عمل و فکر فرد تاثیر می گذارند، شود.

آسیب جدی به این نورون ها می تواند باعث افسردگی ، پارانویا ( بد گمانی) و توهم شود.سوء مصرف شیشه می تواند فشار خون را تحت تاثیر قرار دهد و مصرف طولانی مدت آن باعث آسیب به رگ های خونی در مغز و خونریزی مغزی و افزایش خطر سکته مغزی می شود.

سموم این مواد مخدر حافظه را مختل می کند و به مرور باعث از دست دادن مهارت های حرکتی و هماهنگی می شود و شدیدا بر کاهش هوش تاثیر می گذارد.افراد مبتلا به اعتیاد شیشه علائم فیزیکی متمایزی مانند نوع و رنگ پوست دارند، که پوست آنها به شدت کدر و تیره می شود.

علاوه بر این جریان متداول خون را که به قسمت های مختلف بدن متصل می شود، تحت تاثیر قرار می دهد و باعث رنگ پریده نشان دادن صورت خواهد شد.

این افراد همچنین دائما در زیر پوست خود احساس سوزش شبیه به گزش حشرات را دارند. گاهی بر روی پوست آنها زخم هایی مانند مته ایجاد می شود، که عمدتا بر روی صورت و بازوها اتفاق می افتد.

مصرف متامفتامین به صورت متداول، روی دندان ها اثر می گذارد و باعث بیماری های و ایجاد علائمی بر دهان و دندان می شود.متامفتامین بزاق را که به تجزیه اسیدهای مواد غذایی و باکتری ها کمک می کنند ، خشک می کند و در نتیجه اسیدهای ناشی ازمواد غذایی در مینای دندان می ماند و به مرور باعث آسیب و از بین رفتن دندان ها می شود.

بسیاری از این آسیب ها غیر قابل برگشت است،اما تا حد زیادی به شخص و شدت اعتیاد آنها بستگی دارد.برخی از معتادان ممکن است دندان های کاملا فاسد داشته باشند، اما در برخی دیگر ، بعضی حفره هایی خفیف بر روی دندان ها و علائمی بر روی لثه ایجاد می شود.در کل علائم مصرف مت آمفتامین در افراد متفاوت است.

همچنین از علایم رایج آن عبارتند از :

افزایش ضربان قلب

افزایش دمای بدن

کاهش وزن

تشنج

افسردگی

اضطراب

روان پریشی

وحشت و هراس

بی خوابی.