افشین جعفری خواه

بازگشت کرونا با شدت بیشتر اگرچه نگران کننده است اما در درون همین نگرانی امیدواری یافتم . هر پدیده ای در درون خودش می تواند هم سازنده باشد وهم مخرب, بستگی دارد به نحوه ی مواجهه ی ما با آن.در این روزها در مکان های سر بسته و حتی پارک ها به وضوح می توان دید که اغلب مردم, حتی در فضاهای بسته صد در صد از ماسک استفاده می کنند و حتی فاصله فیزیکی را هم رعایت می کنند.البته هستند کسانی که هنوز بی توجهند اما در اقلیتند.بیشترین چیزی که امیدوار کننده است و آشکارا به چشم می خورد استفاده بانوان از ماسک هست حتی هنگام پیاده روی ورزشی در فضای باز . بانوان در ایران در بسیاری از مسایل این چنینی مانند رعایت قانون در رانندگی و دیگر قوانین اجتماعی و نظم اجتماعی از مردان بسیار جلوتر هستند.در بسیار موارد بانوان باید در خانواده این نوع حساسیت ها را گوشزد کنند.بانوان ما که امروز دست کم نیمی از جمعیت کشور و بیش از نیمی ازجوانان کشور را تشکیل می دهند در راه ساختن کشور شان و جایی که دارند زندگی می کنند با همه سخت گیری هایش پیشگام هستند. شخصیت انسان در کودکی شکل می گیرد و می تواند در بزرگسالی رشد یافته شود, مادران و زنانی که پروتکل های بهداشتی را به درستی و مانند شهروندان کشورهای پیشرفته مراعات می کنند در واقع دارند آینده بهتری برای فرزندانشان و ایران رقم می زنند .کرونا جهان را تغییر داد و همچنان دارد می دهد و این تغییر ادامه دار خواهد بود.زنانی که با این تغییرات همراه می شوند به نسل بعدی می آموزند. در نتیجه جهان پسا کرونا در ایران جهان بهتری خواهد بود حتی اگر دلار به عرش برسد.معیارهای امید و ناامیدی فقط در قیمت ها نیست بلکه در ارزش هاست و زنان به عنوان انسان هایی که جهان را همیشه صلح آمیز تر و زیبا تر کردند ارزش های ایران را افزایش خواهند داد.کشورهایی که رهبران سیاسی شان زنان بودند بهتر توانستند در برابر کرونا تاب بیاورند.بدون هیچ گونه تعصب و یک سو نگری باور دارم که زنان ایران فردای بهتری , فردای دوستانه تری , فردای صلح آمیز تری , فردای سفید تری برای کشور رقم خواهند زد.

شاید چندان مرتبط نباشد به موضوع اما به عنوان مثال باید گفت بیش از 70 درصد از فعالان محیط زیست و حمایت کنندگان از حیوانات بی پناه از بانوان ایران هستند که اغلب تحصیل کرده اند و موقعیت های خوب اجتماعی دارند اما ترجیح می دهند که مادرانه از سرزمین شان با همه موجودات آن مراقبت کنند تا این سرزمین جای مهربانی باشد.بنا بر تجربه شهادت می دهم در بسیاری از موارد آنچنان الهام بخش بوده اند که مردان جا پای بانوان ایران گذاشتند. بانوان به خوبی دریافتند که به جای نقد منفعلانه و سیاه نمایی فضای زیستی , بهتر است استین بالا بزنند و به پاک سازی کوهها, سواحل , محیط شهری و ....بپردازند. کرونا بار دیگر به ما نشان داد که سرمایه اجتماعی ما بیشتر در دست بانوان ایرانی است و آنان دارند فردا را می سازند بدون آنکه ادعایی داشته باشند و شعاری بدهند.بارها برخورد کردم که مردان وقتی مواجه شدند که زنی با آن همه لباس و روسری و چادر در این گرمای طاقت فرسای تابستان داغ باز هم از ماسک و دستکش استفاده می کند به نحوی احساس شرمندگی کردند و سعی در رعایت پروتکل ها دارند تا بتوان با کرونا و عواقب اقتصادی هولناکش کنار آمد و همزیستی کرد.

حضور انبوه بانوان در ایران شاید یک فرصت تاریخی باشد در برقراری نظم اجتماعی و رشد هرچه بیشتر جامعه.دست کم در دانشگاهها دختران وضعیت خیلی بهتری از پسران دارند چه در زمان کنکور و چه در زمان تحصیل همه اینها دلالت دارد بر آن امیدواری که ابتدا ابراز داشتم. ما از کرونا شکست نمی خوریم چراکه بانوان ما در عرصه های مختلف اجتماع و حتی پرسنل فداکار درمانی راست قامت و فداکارانه ایستاده اند . این بانوان مادران سرزمین ما هستند که همچون فرزندی از آن مراقبت می کنند.برای همین است که نه تنها از کرونا نباید ترسید بلکه باید از این فرصت تاریخی استفاده کرد و رشد اجتماعی کشور را جهش بخشید.