ام البنین فتوحی

چند سالی است که روز رشت در شهر باران های نفره ای جشن گرفته می شود. این بدعتی فرخنده و قابل تقدیر بود که در زمان خود اتفاق افتاد . از اهداف مهمیکه سبب شد تا روزی به نام رشت داشته باشیم شناساندن این شهربود و اینکه رشت فقط محل گذر مسافرین نیست و می تواند بستری آرام دل انگیز و امن برای آنان باشد. این هدف تا اندازه ای محقق شد و به مدد روز رشت اقبال گردشگران داخلی و خارجی و مشاهیربه این شهر بیشتر شد.

آن روزها به گونه ای تنور رشت شناسیداغ شده بود که همه از پیر وجوان سعی داشتند به نوبه خود کاری برای رشت انجام بدهند و منتظر بودند که روز رشت بیاید تا بتوانند اقداماتی که در این راستا انجام دادند به نمایش بگذارند. به صورت ساده بخواهم بیان کنم موجی از شادی به این شهر سرازیر شد و انگار خونی تازه در رگهای آن تزریق شده بود. مردم گمان کردند مسوولین شهری اینبار دلسوزانه به شهر نگاه کرده اند و گذشت زمانهایی که مسافرین رشت را در حد یک چهار راه قلمداد می کردند اما این شادی و امید دوام چندانی نیافت و انگار تب تندی بود که عرق سرد بر جا گذاشت و متاسفانه مسئولین نتوانستند از فرصتی که برای شهر ایجاد شده بود برای توسعه آن استفاد ه کنند و حتی با دور جدید شورایشهر که در ابتدا با شعار شورای متخصص و کارآمد بر سرکار آمد هیچ کاری انجام نشد و مردم هر روز نظاره گر این شدند که با عملکردهای ضعیف شورا و انتخاب های نامناسب برای دادن کرسی شهرداری به افراد غیربومی لقب رشت از سرزندگی به شهر همیشه خسته تغییر پیدا کند.

اکنون که در روز 12 دیهستیم برنامه های تدارک شده در حد شناساندن رشت و اعلام آمادگی این شهر همیشه خسته برای گردشگران و سرمایه گذاران نیست و فقط برای رفع وظیفه و اینکه برنامه ای گرفته شود و رزومه ای پر گردد است.

در این شهر پروژه های عمرانی به طور کامل تعطیل شدند و ترافیک کل شهر را قفل کرده ، کارهای فرهنگی و حضور اساتید به نام کشوری از لیست برنامه ها حذف شد، مکانی برای تفریح و نشاطکودکان سالهاست درنظر گرفته نشد ،جشنواره ها به صورت تکراری و بدون خلاقیت برگزار می شود و مدیران و مسئولان شهری قادر به نصب یک المان و یا آسفالت کردن معابر و زیباسازی شهری نیستند و تمام حرفشان بدهی هنگفتی است که شهرداری رشت دارد.

اما مگر مدیریت فقط زمانی است که بودجه و اعتبار باشد ؟! اگر کسی مدیر و دلسوز و عاشق واقعی رشت باشد می تواند این کشتی به گل نشسته را حرکت دهد.رشت پتانسیل بسیاری برای سرمایه گذاری دارد و خیلی ها علاقه مندند که در آن سرمایه گذاری کنند اما متاسفانه به محض ورود به این شهر نمی دانندکه با چه کسی باید حرف بزنند و یا اعتماد کنند! با شورایی که به ظاهر خود را آرام نشان می دهد اما در باطن اعضایش چنان باهم درگیرند که نمی گذارند قدمی از قدم برای این شهر برداشته شود مگر خدای نکرده به نام طرف مقابل تمام گردد .

و یا شهرداری که نمی توان به اواعتماد کردچون اعتباری به ماندگاریش بر کرسی شهرداری نیست چرا که یا سودای گرفتن پست های کشوری دارد و یا منتظر استیضاح است؟! در چنین شهری که اتحاد و همدلی و ایجاد توسعه بی معناست راهی برای سرمایه گذار باقی نخواهند ماند.

رشت در حال حاضر روز نمیخواهد بلکه خادمانی می خواهد کهدلسوز ،خلاق ،شجاع و عاشق باشند.اگر هستید بسم الله وگرنه بهتر است دست از سرش بردارید و بگذارید در تنهاییش چاره ای برای خود بیاندیشد.