بخش سیاسی- رئیس‌جمهور با اشاره به اقداماتو تلاش دولت آمریکا برای مذاکره با وی در خلال حضورش در مجمع عمومی سازمان ملل و دلایل ایران برای تن ندادن به این مذاکره گفت: هدف طرف آمریکایی صرفا استفاده داخلی از انجام این مذاکره بوده است.اهم اظهارات وی را به بخوانید:

* همه به ما فشار آوردند؛ آمریکا بدترین فشارهای اقتصادی را بر ما وارد کرد، نگذاشت کشورهای دنیا شرکت‌های اقتصادی با ما کار کنند، در فروش نفت ما اخلال ایجاد کرد، در روند روابط بانکی، بیمه‌ای ما مشکلات به وجود آورد.

* ظاهرش این بود این فشارها یک نتیجه مناسبی برای آنها خواهد داشت و امروز ما احساس می‌کنیم درست بالعکس شده است، یعنی ملت بزرگ ایران بعد از ۱.۵ سال فشار مداوم اقتصادی از هر روز دیگر قدرت و توان و جایگاهش در سطح جهان روشن‌تر شده است.

* علیرغم مظلومیت و فشار به این ملت، هرکجا ایران و نماینده ایران بود، سیاست و دیپلماسی همان‌جا می‌چرخید. همه می‌خواستند از ایران بشنوند، منطقه از زبان ایران، سیاست‌های جهانی از زبان ایران، حتی می‌خواهم بگویم به یک بیانی سیاست داخلی آمریکا هم با بیان و عمل ایران؛ که همه آنها احساس می‌کردند اقدام ایران می‌تواند در سیاست داخلی آمریکا هم تأثیرگذار باشد.

* آنچه در پایان مدت کوتاهی که ما در نیویورک بودیم احساس کردیم این بود که آن جوی که دشمن ساخته بود شکسته شد و یک شرایط دیگری پیش آمد مخصوصاً که ما منادی صلح بودیم و بحث صلح هرمز را مطرح کردیم، اقدام به صلح در منطقه هرمز و این طرح را ارائه دادیم و این طرح یکی از مسائلی بود که مورد بحث از دید کشورهای مختلف بود و هیچکس نمی‌توانست با این طرح مخالفت کند ولو اینکه بعضی دلشان نمی‌خواست به صراحت اعلام کنند ما پشتیبان این طرح هستیم.

* {با اشاره به اقداماتو تلاش دولت آمریکا برای مذاکره با وی در خلال حضورش در مجمع عمومی سازمان ملل و دلایل ایران برای تن ندادن به این مذاکره }: هدف طرف آمریکایی صرفا استفاده داخلی از انجام این مذاکره بوده است.

* از رییس جمهور فرانسه که تمام تلاش خود را برای انجاممذاکره بین ایران و آمریکا به کار بست تشکر می کنم. در انجام نشدن این مذاکره نه پاریس مقصر استنه تهران. آن‌که کارشکنی کرد کاخ سفید بود.

* یک کار دیگری که می‌خواستند جا بیاندازند این بود که بگویند این ایران است که سخت‌گیری کرده و سر باز می‌زند. در آن ۷۲ ساعت که در نیویورک بودم 23-22 برنامه و حدود ۱۵ ملاقات با سران کشورها داشتم. در این مدت کوتاه خیلی از سران ۱+۵ را دیدیم و با آنها در آمریکا، آنکارا و ارمنستان دیدار کردیم در این ۳ اجلاسی که در این 18-17 روز حضور داشتیم.

* ما این توطئه را شکاندیم و گفتیم ایران از مذاکره فرار نمی‌کند و ایران پای میز مذاکره است. یک مسأله مهمی رخ داد و آن این بود که ۱+۵ که از دید ضد ایرانی‌ها مُرده بود، اسرائیل می‌گفت ۱+۵ مرده، کاخ سفید می‌گفت ۱+۵ مرده بعد همه جمع شده بودند که دوباره ۱+۵ تشکیل شود.

* همه اصرارها و تماس‌ها بر این مبنا بود که یک بار دیگر ۱+۵ درست شود. ما گفتیم حرفی نداریم، آنهایی که ۱+۵ را زدند امروز درخواست می‌کنند برای تشکیل آن، در یک شرایط مناسب اشکالی ندارد به شرط اینکه برگردند به آداب و رسوم ۱+۵.

* البته این حرف که طرحی را فرانسه آماده کرده بود و کلیت آن طرح می‌توانست قابل قبول باشد، که کلیت آن می‌گفت ایران دنبال سلاح هسته‌ای نباشد که ما همیشه گفتیم، ایران همیشه به صلح آبراه منطقه کمک کند که ما همیشه کمک کردیم، آمریکا تحریم را کنار بگذارد و پول نفت در اختیار ایران قرار بگیرد، این اصولی بود که فرانسه با آمریکایی‌ها مطرح کرده بود، بعد آمد با ما مطرح کرد.

* اصل این شایعات درست است. رئیس جمهور فرانسه برای بار دوم ظرف ۲۴ ساعت با من ملاقات کرد و این طرح را به من ارائه کرد و من گفتم کلیت این طرح از نظر من قابل قبول است، اما عبارت‌های این طرح را قبول ندارم.

* گفتند خب عبارت‌هایی که شما می‌گویید وزرای خارجه بنشینند و به یک نتیجه برسند و آن عبارت مبنای مذاکره ما باشد. حالا فرض می‌کنیم که اصلاحات ایران را مد نظر قرار بدهند اما ما به چه اطمینانی وارد این جلسه شویم؟

* من به عنوان نماینده ملت ایران برای هرگونه فداکاری آماده‌ام، فداکاری که منجر به احقاق حقوق مردم و فداکاری که منجر به رفاه مردم شود، آماده‌ام.

* به نظر من آنچه که در نیویورک انجام شد ولو اینکه به ظاهر ممکن است برخی فکر کنند که در نقطه حل بود، اما با حل مسأله فاصله داشت و نمی‌شود یک امر بسیار مهم را در ظرف چند ساعت و مدت کوتاه بدون در نظر گرفتن همه جوانب و نتایج آن و سوء استفاده که می‌خواستند در آن مقطع انجام بدهند البته شاید برای آمریکایی‌ها تبدیل به یک بمب خبری می‌بود، اما برای ما هدف آنها مهم نیست، اصل برای ما منافع ملی‌مان، جمهوری اسلامی ایران و ملت‌مان است.

* من می‌گویم راه تمام نشده است، مسیر بسته نشده است، باز هم اروپایی‌ها و دیگران تلاش می‌کنند؛ هر زمانی که حقوق ملت ایران مورد احترام و کرامت مورد توجه آن‌ها قرار گیرد و حاضر شوند به عزت این ملت توجه کنند راه بسته نیست و باز هم راه باز است.