نجوا با عاشورا و سخنی در ابعاد و اکنون را با یاری بس گران و طاقت سوز، از اندوهان و تجربه ها و چگونگی رویدادها... . دوست دارم با عاشورا نجوا کنم، و در معبر جلیل این حضور عظیم، سر بر آستان لحظه های صیرورتهای متعالی نهم، و فیضان آیات عدل را در این منشور خونین لمس کنم، و دردهای تراکم یافته در استخوان انسان محروم و مظلوم را، و مظلومیت تعالیم مغفول و مکتوم را ، با فریاد باز گویم، و همه ی بیدادهایی را که بر ستمدیدگان رفته است و می رود - دوباره - در گوش عاشورا زمزمه کنم، و خون دلی را که برگونه های انسان بی پناه روانست بر لوح عاشورا بنگارم ... و لحظه هایی در جاذبه ی این حضور شگرف انسانیت محو گردم:

عاشورا حضور شگرف انسانیت است در هر جا و هر روز

عاشورا مائده ی بزرگ روح انسان است ، در تداوم اعصار

عاشورا محتوای راستین زمان است، در ملکوت زمین

عاشورا ضربان قلب خورشید است، در سینه ی خاک

عاشورا صیرورت روح کلی است ، در تکاپوی پرشکوه تکلیف

عاشورا تجسم اعلای وجدان بزرگ است ، در دادگاه روزگار

عاشورا ذات متعالی ارزش است، در مقایس ها، هر مقیاس

عاشورا عظمت سرشاری لحظه هاست، در فوران بزرگ سپیده

عاشورا حضور نور است، در سیطره ی بی امان ظلمت

عاشورا صلابت شجاعت انسان است، در تجلیگاه ایمان

عاشورا جاری سیال مناجات است در محراب حماسه

عاشورا طواف خون است، در احرام فریاد

عاشورا تجلی کعبه است ، در میقات خون

عاشورا بلوغ روز است، در استلام آفتاب

عاشورا شفق خونبار است، در فجر آگاهی

عاشورا روح توفانگر عدالت است ، در کالبد آفاق

عاشورا بارش خونین لحظه هاست، بر ارواح خروشان

عاشورا نقش بیدار گذرها و رهگذرهاست. در کاروان دراز آهنگ زندگی ها و عبورها

عاشورا نجوای بزرگ صخره هاست، در دشتها و هامونها

عاشورا بازخوان تورات و انجیل و زبور است ، در معبد اقدام

عاشورا ترتیل آیات قرآن است، در الواح ابدیت

عاشورا دژ نگهبانی تعالیم وحی است، در آفاق زمان ها

عاشورا خون خداست، جاری رگهای تنزیل

عاشورا اعلان ان الله یأمرُ بالعدل است ، و پشتوانه لیقوم الناس بالقسط

عاشورا حنجره ی خونین کوه حرا ست . در ستیغ ابلاغ

عاشورا درگیری دوباره ی پیامبر(ص) است، با جاهلیت بنی امیه و شرک قریش

عاشورا تجدید مطلع رجزهای بدر است و حنین

عاشورا خطّ بطلان است بر موجودیت دوباره ی احزاب و خیبر

عاشورا انفجار نماز است در شهادت و انفجار شهادت است در نماز

عاشورا راز حبّ ازلی است، در افشایی شکوهمند

عاشورا قتلگاه اشباح توحید است ، در مصاف تجسّم شرک

عاشورا تبلور شکوهزاد جاودانگی حقّ است، در تباهستان نابود باطل

عاشورا نماز شب یازدهم است، در سکوت خروشان خیمه های سوزان

عاشورا رمز بقای دین اسلام است وبر قراری آیین حق (حسین منّی و انا من حسین)

عاشورا خروش تندر آسای عدل است ، درکلیت ناچیز کاخ دمشق، و سپس کلیت ناچیز همه کاخ ها و قدرتها

عاشورا نفی همه ستم ها و پلیدیها و پستی ها و فجورها و ظلم ها و حق کشی ها ست ، به هر نام و در هر عملکرد

عاشورا فریاد گسترانسانهای مظلوم است ، در همه ی تاریخ

عاشورا غمگسار سترگ یتیمان و کوخ نشنیان است؛ در هر جای زمین

عاشورا دست نوازش انسانیت است، بر سر بی پناهان

عاشورا رواق سرخ حماسه است، در تاریکستان سیاهی و بیداد

عاشورا قلب تپنده دادخواهان است، در محکمه ی بشریت

عاشورا طنین بلند پیروزی است، در گوش آبادی ها

عاشورا شهادتی است تابیده، برچکادهای افراشته ی پیروزی

عاشورا رسالتی است بزرگ ، بر دوش اسارتی رهایی بخش

عاشورا خروش طنین افکن آزادگی است ، در زندگی

عاشورا بانگ رسای همه ی انسانهاست، در همه ی تاریخ ، از همه ی حنجره های پاک خدایی

عاشورا آبروی نمازگزاران است و عزّت مسلمانان

و سرانجام ، عاشورا ، رکن کعبه است و پایه ی قبله و عماد امّت و حیات قرآن، و روح نماز و بقای حج و صفای صفا و مروه و جان مشعر و منی

و عاشورا ، هدیه ی اسلام است به بشریت و تاریخ

آری، عاشورا، از لحظه ی آغازین خویش ، یعنی ترک مکه ، زلزله ای خروشناک و گسترنده بود، که معیارها را دگرگون کرد، و پرچم رسالتی بزرگ را برافراشت ، و مرزهای صیانت قرآن را استوار گردانید ، و بنیاد جامعه ی منحرف اسلامی آن روز را به لرزه درآورد.