دوشنبه, 01 مرداد 1403
دوشنبه, 01 مرداد 1403
Monday, 22 July 2024
روزنامه گیلان امروز [ شماره ۶۵۴۷ ]

 

مرتضی طالع ماسوله

*زندگی سفری است با حلاوتها و ناملایمات*

هیچگاه از سفر خسته نشدم، اما در کنار همه حلاوتها و دیدن جاذبه ها،  با پدیده هایی مواجه شده ام که مرا آزرده و ناراحت کرده است و حتی گریسته ام.

در این ماههای اخیر سفرهای متعددی داشتم

در گرمای ۵۰ درجه فارس تا سرمای ۱۶ درجه اردبیل

از هوای شرجی ساری تا هوای کویری سمنان

از هوای دریایی آستارا تا هوای ییلاقی دلخان شیراز

از هوای کوهستانی تالش تا هوای کویری آران و بیدگل

در همه سفرهای زندگی هم ناملایمات زیادی را شاهد بوده ام و هم خوشی‌های زیادی را .

از سفر دیروز و امروز استان فارس بگویم

از مسیر سپیدان شیراز بطرف بوشهر و از مسیر داراب شیراز بطرف بندرعباس.

در کنار بازدید از برنامه های توریستی در دو مسیر زمینهایی را دیدم که بجز تحسین خالق و مخلوق زحمت کش این دیار چیز دیگری را نمی توانستم با خود زمزمه کنم.

آری سرزمینی بی آب اما پر آب

بی آب، بخاطر کاهش آبهای سطحی و زیرسطحی

پر آب، بخاطر مدیریت دقیق چشمه سارهای زیبای این استان خشک.

اما تحسین مردمی که در این سرزمین پایدار ماندند و نعمت های خدا دادی را نه تنها پایدار نگه داشتند بلکه با کوشش و تلاش روستایی خود گسترش و توسعه دادند.

بسیار زیباست که در این سرزمین از همه محصولات اقلیمهای سرد و گرم و خشک و شرجی حاصل میشود.

از برنج و پرتقال هوای شرجی و پر آب، تا خرما و پسته کویری کم آب

از گیاهان درمانی مانند زعفران کویری تا گل و گاو زبان کوهستانی

استانی که ۶ برابر استان پر آبی مانند گیلان است و ۱۲۷ برابر کشور ثروتمندی مانند سنگاپور است.

مردم این منطقه چگونه از کمترین و گرانترین آب بیشترین و بهترین میوه های کشور را تولید میکنند.

برای دانستن ارزش آب در این منطقه، همین اندازه بدانید فقط در منطقه سروستان از یک چشمه آب برای هر دقیقه خرید آب به اندازه هزار لیتر ۳ میلیون تومان باید پرداخت کنند تا محصولی بدست آورند.

یعنی برای خرید هر لیتر آب کشاورزی ۳ هزارتومان پرداخت میکنند تا کشاورزی خود را زنده نگه دارند.

اما آب خدادادی گیلان برای کشاورزی نه تنها به اندازه کافی وجود دارد بلکه از ۱۰ میلیارد متر مکعب آب سطحی استان گیلان سالانه فقط ۳ میلیارد متر مکعب را برای شرب و خدماتی و کشاورزی مصرف میکنیم.

پدیده ایی بنام فقر و تحت پوشش کمیته امدادی در منطقه داراب سروستان و جنت شهر بندرت دیده میشود و فقیر و تحت پوشش کمیته امدادی بودن را برای خود و خانواده خود خوب نمیدانند

اما گیلان با داشتن ۱۰ میلیارد متر مکعب آبهای سطحی و ۱۲۷ میلیارد متر مکعب آبهای زیر سطحی دومین استان فقیر و سومین استان تحت پوشش کمیته امداد هست.!!!

چرا؟ چرا؟

استان فارس بیش از ۶ برابر استان گیلان است اما به اندازه گیلان آبهای سطحی و زیر سطحی ندارد پس چرا آنها آنچنان و ما آنچنان ایم؟

مقصر مسئولین هستند یا مردم

مقصر معلمین هستند یا مادران و پدران؟

مقصر سیستم مدیریت است یا فرهنگ موجود؟

مقصر پرورش ماست یا آموزش ما؟

باغ بزرگی را در محله قصردشت شیراز به من نشان دادند که بخاطر اینکه مالک زمین با نفت درختان آن باغ را برای ساخت و ساز و تغییر کاربری خشکانده بود بنفع منابع طبیعی و مردم مصادره کردند.

پدیده ای بنام زمین فروشی به غیربومی رویت نکردم. تغییرکاربری و تخریب زمینهای کشاورزی با اشد مجازات قضایی مواجه میشود.

این کار با همکاری تمام دستگاههای اجرایی و قضایی با مدیریت نماینده صالح مردم شیراز بنام آقای پاک فطرت انجام می شود. هیچ مسامحه ایی با افراد متخلف دراین موضوع ندارند.

آیا مسئولین و مردم گیلان نباید از چنین تجربه و اقدام شایسته استفاده کنند و گیلان را از این شرایطی که شاهد هستیم نجات دهند؟

آیا خیلی سخت است؟

آیا نمی توانند؟

آیا نمی خواهند؟

آیا نمی گذارند؟

برای استانمان چه باید کرد؟

دوستان هر کدام پاسخ راهبردی خود را مطرح کنند.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code
طراحی و پیاده سازی توسط: بیدسان