حجت‌الاسلام محمدابراهیم رضایی‌راد مدیر مسئول نقش قلم

رسول سعیدی­زاده

حجت‌الاسلام شیخ محمدابراهیم رضایی‌راد، مشهور به واعظ لنگرودی، روحانی، مدرس، نویسنده و مدیرمسئول اسبق نشریه «نقش قلم» و از فعالان فرهنگی و دینی گیلان بود. وی سال‌ها به تدریس علوم حوزوی و معارف اسلامی در حوزه‌های علمیه و دانشگاه‌های گیلان پرداخت و حدود ۲۵ سال نیز امامت جماعت مسجد گلشن رشت را بر عهده داشت.

محمدابراهیم رضایی‌راد در ۷ مهر ۱۳۰۴ش. در روستای فتیده از توابع شهرستان لنگرود زاده شد. پدرش صفرعلی نام داشت. وی تحصیلات ابتدایی و مقدماتی را در مکتب‌خانه‌های آن روزگار آغاز کرد و قرآن کریم و شماری از متون فارسی، از جمله «نصاب‌الصبیان»، را فراگرفت.

رضایی‌راد از همان سال‌های نوجوانی به علوم دینی علاقه‌مند بود. ازاین‌رو، همراه شیخ مختار امینیان و شیخ رضا محمدی، درس «امثله» را نزد سیدمحمدباقر بنی‌سعید قاضی‌محله آغاز کرد. از آنجا که در آن زمان حوزه علمیه مستقری در لنگرود وجود نداشت، برای ادامه تحصیل علوم دینی راهی قم شد.

وی در ۱۴ فروردین ۱۳۲۳ش، در ۱۸سالگی، به قم رفت. در آن زمان حوزه علمیه قم زیر نظر آیات عظام سیدمحمدتقی خوانساری، سیدصدرالدین صدر، سیدمحمدحجت کوه‌کمری و میرزا محمدفیض قمی اداره می‌شد. رضایی‌راد که از ابتدا قصد ورود به سلک روحانیت داشت، چند ماه پس از ورود به قم، با حضور شماری از فضلا و به همراه چند تن از دوستان خود، در منزل یکی از روحانیان گیلانی مقیم قم، ملبس به لباس روحانیت شد. در این مراسم، سیدصدرالدین صدر نیز حضور داشت.

رضایی‌راد پس از گذراندن دروس مقدماتی، «شرح لمعه» را نزد آیت‌الله شیخ محمد صدوقی یزدی، «رسائل» را نزد آیت‌اله شیخ علی‌اکبر مشکینی اردبیلی، «مکاسب» را نزد آیت‌الله سیدشهاب‌الدین مرعشی نجفی و «کفایه الاصول» را نزد آیات شیخ حسین­علی منتظری، شیخ محمد فکور یزدی و میرزا ابوالفضل زاهدی قمی فراگرفت.

وی سپس در درس‌های خارج فقه و اصول شرکت کرد. فلسفه، «اسفار» و تفسیر را نزد آیت‌اله سیدمحمدحسین طباطبایی، «منظومه» را نزد آیت‌اله سیدرضا صدر، خارج اصول و مباحث الفاظ را نزد امام خمینی و مبحث امارات و فقه را نزد آیت‌اله سیدحسین بروجردی و فقه را نزد آیت‌الله شیخ عباس­علی شاهرودی آموخت.

رضایی‌راد هم‌زمان با تحصیل، به تدریس دروس مقدماتی حوزه، از جمله «حاشیه ملاعبداله»، «سیوطی» و «مطول»، اشتغال داشت و برخی مباحث حوزوی را نیز به صورت خصوصی برای گروهی از طلاب تدریس می‌کرد.

رضایی‌راد پس از بازگشت به گیلان، در فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و آموزشی حضور داشت. از جمله فعالیت‌های او، همکاری با کمیته انقلاب اسلامی استان گیلان برای رسیدگی به شکایات مردم در فاصله سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ش بود.

وی از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۷۶ش در دانشگاه آزاد اسلامی رشت به عنوان مدیر گروه معارف اسلامی فعالیت کرد و در همان دانشگاه به تدریس پرداخت. همچنین در همین دوره در دانشگاه گیلان تدریس کرد. از دیگر سوابق آموزشی او، تدریس در دانشگاه پیام نور رشت در فاصله سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۰ش. بود.

یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های مذهبی رضایی‌راد، امامت جماعت مسجد گلشن رشت بود. وی حدود ۲۵ سال در این مسجد اقامه نماز جماعت می‌کرد. مسجد گلشن، واقع در میدان کوچک بازار رشت، از مساجد شناخته‌شده این شهر بود و پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، محل اقامه نماز جماعت آیت‌الله سیدحسن بحرالعلوم به شمار می‌رفت.

پس از انقلاب اسلامی، آیت‌اله شیخ مختار (محمدعلی) امینیان مدتی در این مسجد اقامه نماز می‌کرد. پس از انتقال اجباری وی به آستانه اشرفیه، رضایی‌راد اداره مسجد و برگزاری نماز جماعت را بر عهده گرفت. او در سال‌های پایانی زندگی، به سبب کهولت سن، امکان ادامه اقامه نماز جماعت را نداشت.

از رضایی‌راد آثاری در حوزه‌های دینی، اخلاقی و تربیتی بر جای مانده است. از جمله آثار منتشرشده او می‌توان به: جواهرالحکم؛ فلسفه تربیت از نظر قرآن؛ الاربعین فی مناقب المهدی (عج)، موارد زیر اشاره کرد.

محمدابراهیم رضایی‌راد در پی کهولت سن، روز دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳ش درگذشت. پیکر او روز بعد با حضور شماری از اهالی فرهنگ و اصحاب رسانه استان گیلان تشییع شد و در کنار مزار میرزا کوچک‌خان جنگلی در محله سلیمان‌داراب رشت به خاک سپرده شد.

رضایی‌راد از روحانیان و مدرسان گیلانی بود که بخش عمده فعالیت خود را در حوزه آموزش علوم دینی، تدریس معارف اسلامی، فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی و تبلیغ دینی سپری کرد. وی همچنین از وزارت فرهنگ کشور، تصدیق مدرسی معادل دکتری دریافت کرده بود.