شماره 5472
پنجشنبه ۱ خرداد ۱۳۹۹
۲۸ رمضان ۱۴۴۱
۲۱ مهٔ ۲۰۲۰

سریال‌ها با رفتن عطاران خیلی رنگ‌وبوی رمضان ندارند

بخش فرهنگی - سید جواد رضویان با اعتقاد بر اینکه «کرونا هم گذاری است و رد می‌شود و می‌رود»، ادامه داد: به نظرم چیزهایی برای ما گذاشت. من این واژه را هر وقت می‌شنوم ترجیح می‌دهم یاد اتفاقاتی بیفتم که این روزها در خیابان‌ها و خیریه‌ها دیده‌ام. در روزهای کرونا یاد زمان جنگ افتادم؛ معنای ایثار دوباره زنده شد و تعبیر مجدد شد.

به گزارش ایسنا، این بازیگر سپس درباره احتکار ماسک در زمان شیوع کرونا گفت: نان درآوردن از ترسیدن مردم! چطور تاوان پس می‌دهیم. من مانده‌ام اصلا این نان را می‌شود خورد.

بازیگر مجموعه‌های طنز گفت: در شب تولد امام زمان(عج) بچه‌ها پک‌های پنج تایی ماسک، جلوی در مسجد داخل ماشین مردم می‌انداختند. سر سلامتی آقا امام زمان (عج) پنج تا ماسک به مردم می‌دادند.

او درباره اینکه اگر شهردار تهران بود چه می‌کرد و چه نمی‌کرد، گفت: خیلی سوال سختی است. چون اداره کردن کلانشهری مثل تهران خیلی چیز عجیب و غریبی است. یک کارهایی را به عنوان فرهنگسازی شهردار می‌خواهد انجام بدهد و محکوم به ریا می‌شود. سه شنبه‌های بدون خودرو و با دوچرخه به سرکار رفتنش. بعد می‌گویند بابا اینکه آمده چند تا عکس بگیرد و بعد سوار بنزش شود و برود. ولی خوب خیلی سخت است.

رضویان همچنین در پاسخ به اینکه اگر یک پاک کن داشت چه چیزی را از چهره شهر پاک می کرد، گفت: ترجیح می دهم چاله های خیابان ها را پاک کنم. الان طوری آب از زیر ماشین من به ماشین بغلی پاشید که بنده خدا اصلا جلویش را نمی‌دید؛ البته خیلی چیزها برای پاک کردن داریم. اگر شهردار بودم فضاهای فرهنگی بیشتری را به شهر اضافه می‌کردم. فکر می‌کنم خیلی فضای فرهنگی ساخته شد در سال های اخیر اما باز هم در کلان شهری مثل تهران نیاز داریم. امیدوارم شرایط کنونی و گذاری که در آن قرار داریم بگذرد و در سینماها باز شود و بفهمیم چقدر سینما و سالن تئاتر و کنسرت کم داریم. نمی‌دانم چطور کمبودهای فراوان را در شهرهای دیگر باید جبران کرد.

او که مهمان برنامه «باغ رمضان» بود، درباره یکی از خاطراتش توضیح داد: خدا رحمت کند آقای کردان یکسری برنامه‌هایی سالانه برای ساری داشتند. ما آن روز آمدیم سر فیلمبرداری و یک پاترول از سازمان آمد و دستور رسید که سوار شوید برویم ساری. گفتم آقا یعنی چه ما سر فیلمبرداری هستیم. خیلی شیک ما را سوار کردند این‌قدر دست‌انداز داشت. پاترول هم خشک بود. رسیدیم آنجا و برنامه تمام شد. اگر اشتباه نکنم شب میلاد امام زمان (عج) یا حضرت امیر(ع) بود. تمام شد و حاج آقای پورمحمدی گفت کجا هستید و بعد گفت همین الان در همان ماشینی که رفتید می‌نشینید و برمی‌گردید. گفتیم حاج آقا هنوز ناهار نخورده‌ایم. گفت در مسیر در ماشین بخورید. نشستیم و ساعت ۱۰ شب شد به شبکه سه رسیدیم. با بچه‌های کمرا من چک کردیم گفتم دوربین فاینال آقای اویسی را نشان می‌دهد من می‌خوابم من را نشان می‌دهد آقای اویسی می‌خوابد. یعنی این مدلی بود کارها و هیاتی اداره می‌شد.

بازیگر مجموعه‌های «نقطه چین» و «پاورچین» گفت: خدا حمید صدری را حفظ کند. جای خالی او و رضا عطاران چند سالی است در روزهای ماه مبارک رمضان احساس می‌شود. احساس می‌کنم بعد از رفتن رضا عطاران از تلویزیون کارها خیلی رنگ و بوی ماه مبارکی ندارد. امیدواریم زودتر به تلویزیون بازگردد. خیلی موافقم با اینکه یک جای کار می لنگد که هنوز هم سریال های قدیمی مخاطب دارند. کارهای جدید رنگ و بوی ماه مبارک رمضان را ندارند.

او همچنین درباره مجموعه طنزی که برای شبکه سه سیما می سازد، گفت: فعلا اسم سریال «صفر بیست و یک» است. من و سیامک انصاری هستیم. کارگردانی را هم به اتفاق انجام می دهیم. نمی‌دانم چطوری!

جوادرضویان گفت: من صبح ها کلا اسلو هستم. تا ظهر تمپو و ریتم کلا وحشتناک است و بعد یک دفعه یک بعدازظهر پرانرژی دارم و بعد دوباره رو به غروب که می رود انگار تمام می‌شوم. در ساعت‌های ۲ تا ۷ عصر در پرانرژی‌ترین حالتم هستم، اگر ناهار نخورم که پرانرژی‌تر هستم. صدای من حمامی است. یک فیلمی را داشتم کار می‌کردم و چهار ترک برای این فیلم خواندم و به جان خودم در حمام دفتر خواندم. خدا سید کمال طباطبائی را رحمت کند. فیلم زندگی شیرین را می‌ساختیم و باید ترک ها قبل فیلم جمع می شد و من همه ترک ها را در حمام دفتر خواندم که پول استودیو ندهیم.

او در ادامه درباره اینکه خدا با قطرات باران به بنده ها چه می‌گوید، توضیح داد: خدا به ما می گوید اگر فکر می کنی دری بسته است نگاه کن و این برکت را ببین. این حال و این امید را ببین. مگر می شود یک چراغ خاموش شود و ۱۰ تا چراغ جلوی راهمان روشن نشود. امکان ندارد. شاید هم یک کمی دارد دلمان را می سوزاند که از ماه برکت بیرون می زنیم.

رضویان افزود: فکر می‌کنم یک چیزهایی شخصی است و مال خود آدم است و نباید بازگو شود. احساس می کنم همان‌طور که بزرگان می‌گویند سیرت آدم‌ها در صورتشان می آید این حال درونی ماست که به صورتمان بازمی گردد. یعنی اگر تو کار خیری می کنی سختی می کشی ولی وقتی خلاص می شوی یک حال خوش و یک سبکی به تو دست می دهد. ناخواسته شاید مالت در آن مسیر رفته باشد، از دهن زن و بچه‌ات زده باشی شاید از خانه و زندگی‌ات گذشته باشی شاید ساعت ها از خانواده دور باشی ولی وقتی آن اتفاق برایت می افتد ناخودآگاه این سبکی لبخند روی لبت می آورد. این را خیلی به من گفته اند که بابا تو که همیشه نیشت باز است و نمی‌دانی غم چیست.

او در ادامه گفت: در زندگی هزاران اشتباه کرده‌ام. نمی توانم اولویت بندی کنم. صبح تا شب دارم اشتباه می کنم. دوست دارم از من آبرو به جای بماند. آبرویم حفظ شود. پدرم الحمدالله در قید حیات هستند و بهشان برمی‌خورد اگر من نگویم چه کاری دارم. با بچه‌ها گپ و گفت می‌کردم که چه چیزهایی برای خودم به جا گذاشته ام. چون اینقدر تکرار شده است در این سالها و تولید محتوایمان در این سال‌ها کم بوده و یا محتوای در شأن برای مخاطب نساخته ایم که رجوع کرده ایم به سال‌های گذشته و تامین برنامه ای جلو رفته ایم. خیلی وقت ها کلماتی که ما به کار می بریم ورد زبان مردم می شود. شما هم اگر گویش قمی من در ذهنتان می آید به همین دلیل است.

رضویان افزود: یک خدا قوت به کادر پرستاری و اورژانس قم بگویم. مهدی فراهانی سخنگوی اورژانس قم است و در روزهای شیوع کرونا خیلی با هم در ارتباط بودیم. کمی و کاستی ها را می گفتند اما از اینکه بچه ها چطور در این جنگ سینه ها را سپر کرده بودند می گوید. عین همان زمانی که سینه را جلوی تیر قرار می دادند عزیزانی را از دست دادیم. در قم و گیلان که شهرهایی هستند که مثل تهران امکانات ندارند و درجه یک مدیریت کردند. دمشان گرم که فهمیدند کرونا از قم استارت می خورد.

او در ادامه درباره عکس هایی که در برنامه به نمایش گذاشته شد، گفت: روح عارف لرستانی قرین رحمت باشد. الهی بگردم خدا سعید پیردوست را حفظ کند. سیبیل مصنوعی‌های من در لبم فرو می رفت احساس می کردم سنجاق ته گرد فرو می رود در همین شرایط سعید پیردوست باید یک دیالوگ ۵ یا ۶ خطی می گفت و ما هم باید پاچه خواری او را می کردیم. من این سیبیل ها را در گوش سعید پیردوست می کردم. در همان شرایط دیالوگش را می گفت. نمی دانم چرا مهران غفوریان بعد از لاغری تغییر هویت داد. مهران شرایطی برای زانویش پیش آمد. یک تکه از استخوان لگنش را برداشتند و به خاطر همین مجبور شد وزنش را کم کند. در یکسری از برنامه ها دیدید لنگ می زند و سخت راه می رود. خیلی به خودش سختی داد. بدون تعارف می گویم بهترین بازیگر تیپ ایران است. روی دست رضا شفیعی جم بازیگر تیپ ساز نداریم. من خودم غالبا تیپ شخصیت بازی می کنم ولی باید سر کلاس‌های رضا بنشینم. او انگار یک بانک و یک آرشیو درونی عجیب و غریب دارد که سال‌هاست با آنها بزرگ شده است. مگر می شود آدمیزاد جغد شود. او در صحنه ای این را بازی کرد. جای کارهای درجه یک رضا عطاران در تلویزیون خالی است.

رضویان گفت: ۹۰ درصد خاطرات من غیرقابل پخش است. اینقدر خاطرات غیرقابل پخش دارم. نمی‌توانم بگویم. دلم می‌خواهد ولی نمی‌شود.

او تاکید کرد: من واقعا عاشق ناصر خان حجازی بودم. اصلا یک کاریزمای عجیب و غریبی داشت. من خیلی کم دیدم او را ولی اولین باری که دیدم چهار ستون بدنم می لرزید از ذوق زدگی. چقدر رک بود و حرف دل می زد. چارلی چاپلین سردمدار سینمای سکوت بود. مگر می‌شود با چنین ابزارهای محدودی همچنان با او می خندیم. همه کارهایش دغدغه‌مند است. هیچ وقت خنده بی دلیل او را نمی بینید. من هر خواننده ای که بگویید را دوست دارم و کارهایشان را گوش می دهم. ممکن است کار هر خواننده ای از هر گوشه ای از جهان در شرایطی به جان و جگرمن بچسبد و گوش کنم و حال کنم.

رضویان درباره اینکه چرا سر تمرین آبی‌پوشان حاضر شده است، گفت: چرا می‌خواهید انگ یک رنگی را به کسی بزنید. شما یک کوچولو حس انسان دوستانه تان اگر گل می کرد سر تمرین می‌رفتید. به خدا من اینقدر دلم برای بچه‌های تیم استقلال می سوخت. در شرایطی بودند که بدون مربی و مدیرعامل بودند . وریا غفوری از دوستان نزدیک من است، به من گفت جواد یک روز بیا برویم سر تمرین. اتفاقا ما با علی کاظمی که یک پرسپولیسی به تمام معنا است رفتیم. من شدید بارسلونایی هستم. بی‌خودی انگ تیم دولتی به من نزنید کلا با تیم دولتی حال نمی کنم. تکلیفم مشخص است.