پنجشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۷
۱۳ رجب ۱۴۴۰
۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹
شماره 5115

​تکدی گری کودکان سرآغاز بسیاری از آسیب های اجتماعی

نزهت سادات یزدانی*

پشت خط عابر پیاده که می ایستم می بینم پسرکی با عجله لابه لای ماشین ها حرکت می کند. کنار یک ماشین مدل بالا می ایستد با التماس به راننده می گوید: عمو تورو خدا به من کمک کن. مادرم مریضه؛ پدرم ................ راننده اجازه نمی دهد حرف پسرک تمام شود. شیشه ماشین را بالا می برد اما پسرک همچنان از پشت شیشه التماس می کند. چراغ که سبز می شود کورسوی سبز امید در دل پسرک به قرمزی می زند پسرک کنار می ایستد و به حرکت ماشین ها خیره می شود. نمی دانم باید از بی اعتنایی راننده و بی تفاوتیش نسبت به یک کودک ناراحت باشم یا از حرکت و رفتار او خوشحال؛چرا که بالاخره در راستای فرهنگ سازی و برای جلوگیری از پدیده تکدی گری در این جامعه حرکتی صورت گرفته است.

از آنجایی که تکدی گری کودکان سرآغاز بسیاری از آسیب های اجتماعی ست و نیز با توجه به افزایش آمار کودکان متکدی در سطح شهر و استان گیلان در گام اول می بایست از کمک های بی مورد که سبب افزایش این هنجار اجتماعی می گردد؛ خودداری شود. آمارها نشان می دهد استان گیلان نیز جزء استانهایی ست که کودکان متکدی زیادی را در دل خود جای داده است که بالای 60 درصد از این کودکان فرزند و قربانی اعتیاد هستند. نابسامانی اجتماعی ، خانوادگی ، فقر فرهنگی و مالی از عوامل رویکرد خانواده های این کودکان و تشویق آنان به تکدی گری محسوب می شوند. گزارش به دست آمده مبتنی بر این است که با هماهنگی های دستگاه قضایی و نیروی انتظامی و همچنین شهرداری های این استان تلاش شده تا با جمع آوری این کودکان و ساماندهی آنان از طریق ادارات بهزیستی ، این استان از چالش و بحران کودکان متکدی رها شود.

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی*

اولین نفری باشید که نظر میدهید.